Podróże małe

Pieniny
październik 2001

Październikowy wyjazd w góry z półrocznym Piotrusiem planowaliśmy bardzo starannie. Nie był to wprawdzie nasz górski debiut, ale przez cztery miesiące od naszych ostatnich wędrówek sporo zdążyło się pozmieniać...

Przede wszystkim, wyrośliśmy już ze starego nosidełka na brzuch: należało pomyśleć o nowym środku transportu dla Piotrusia. Odbyliśmy w tym celu długą wyprawę po warszawskich sklepach wózkowo-turystycznych, wzbudzając niejaki popłoch naszymi wygórowanymi wymaganiami. Chodziło nam o to, aby nosidło miało kółka, ale nie dwa, jak wiele modeli dostępnych na rynku, tylko cztery, tak by nosidło można było zamienić na wózek. Dzięki szczęśliwemu zrządzeniu losu spotkaliśmy w przedostatnim sklepie mamę z dzieckiem w takim właśnie nosidło-wózku i w pół godziny później staliśmy się szczęśliwymi posiadaczami wymarzonego sprzętu, który świetnie zdał egzamin na wielu wędrówkach i służył nam długo i szczęśliwie.

Pozostało zadecydować: dokąd jechać? Nasz wybór padł na Pieniny, a konkretnie na Szczawnicę. Stamtąd w dalszej części urlopu zaplanowaliśmy wyruszyć na Słowację. Należało liczyć się z pogodą, która nie zapowiadała się najpiekniej (choć, jak się później okazało, nie było aż tak źle).

Największą niewiadomą było dla nas zachowanie Piotrusia, który ze śpiocha, drzemiącego przy maminym cycusiu, przeobraził się we wcale energicznego kawalera o zdecydowanym charakterku i z pierwszym zębem, kosztującego (z nieukrywanym niesmakiem) pierwszych papek, przecierów marchewkowych itp. Jak zareaguje na zmianę miejsca? Czy zaakceptuje konieczność spędzania czasu w nosidle? Czy na pewno będzie mu wygodnie? No i czy w ogóle cała wyprawa będzie dla niego przyjemnością? Pytań było wiele, ale odpowiedzieć na nie można było tylko na miejscu.

A na miejscu okazało się, że jest świetnie! Złota jesień w Pieninach jest zachwycająca, przeciwdzeszczowa osłonka na nosidło świetnie zdała egzamin, a najmłodszy podróżnik nie tracił dobrego humoru, nawet na okoliczność wyrzynającego się drugiego ząbka. Cieszył się światem, spacerami, spotkaniem z krową i owieczkami, wędrówkami po lesie (Pioteruś uwielbia las i szumiące liście!), a przede wszystkim - obecnością obojga rodziców. Nosidełko okazało się wygodne dla wszystkich zainteresowanych, kwatera - tania i komfortowa, a apetyt na papki wzrósł ogromnie (wpływ świeżego, górskiego powietrza). Posiłki w schroniskach i na szczytach smakują zupełnie inaczej! Ludzi nie było zbyt wielu, pażdziernik to jednak świetna pora na góry z dzieckiem (nikt się nie czepia!)

Odbyliśmy następujące wędrówki:

• ze Szczawnicy na Bereśnik (843 m npm, ten na północ od Szczawnicy, bo jest w okolicy jeszcze jeden, nad Białą Wodą) - przyjemny spacerek, a szlak puściutki;
• do Białej Wody - miejsca, gdzie nie ma już łemkowskiej wioski, jest za to rezerwat i pastwisko dla owiec, miejsca kultowego za sprawą genialnej książki "Sklep Potrzeb Kulturalnych" Antoniego Kroha;
• z Jaworek, wąwozem Homole i w górę, dalej grzbietem Małych Pienin od Wysokich Skałek (1050 m npm) po Szafranówkę (742 m npm) i w dół do Szczawnicy - trochę wiało, ale były za to śliczne owieczki, wzbudzające nieukrywany zachwyt Piotrusia;
• Pienińską Drogą ze Szczawnicy do Czerwonego Klasztoru i przez Lesnicę z powrotem - po drodze najpiękniejszy widok na Trzy Korony i muzeum w dawnym klasztorze; nie powiem, że ekspozycja zrobiła na naszym synku piorunujące wrażenie, ale nam się podobało, a dziecko było grzeczne;
• na Sokolicę (747 m npm), gdzie Piotruś był najmłodszym turystą, dopóki nie przybyła mu 2-miesięczna koleżanka; i przez Czertezik (772 m npm) oraz Czerteż (774 m npm) do Krościenka (Trzy Korony były zamknięte z powodu remontu);
• i na koniec, po drodze na Słowację, zwiedziliśmy jeszcze zamek w Niedzicy, gdzie w zachwyt wprawiły naszego syna kołyszące się lekko kolorowe proporce: "To nawet lepsze niż szumiące listki" - pomyślał zapewne i od tej chwili jest ogromnym miłośnikiem średniowiecza.

Pieniny, naszym zdaniem, świetnie nadają się na pierwsze wędrówki z maluchem po górach: trasy nie są forsowne, przewyższenia bywają raczej niewielkie, szlaków sporo i bardzo ciekawych widokowo - trudno się tu nudzić. Ponadto sporo atrakcji dla nieco starszych dzieciaków, jak np. spływ Dunajcem, zjeżdżalnia na Szafranówce, Muzeum Pienińskie w Szczawnicy, skansen w Kluszkowcach oraz najlepsze na świecie lody owocowe w Krościenku! Na szlakach bez problemu powinny poradzić sobie nawet młodsze przedszkolaki, o ile nie jest mokro i ślisko. Jednak na Sokolej Perci należałoby uważać na wszędobylskie maluchy, ostrożności nigdy za wiele.

Wyprawa w Pieniny może też stanowić doskonały sprawdzian przed wyruszeniem w wyższe góry - test zarówno dla ekwipunku, jak i dla jego użytkowników.